Duo TuimelKruid presenteert De Man die Don Quichot werd – een poëtisch theaterconcert waarin muziek en verhaal samensmelten tot een evocatieve reis door de verbeelding van schrijver Miguel de Cervantes en zijn legendarische dolende ridder Don Quichot.
Laat u meevoeren in een verrassende, minder bekende verhaallijn over de 17de-eeuwse auteur wiens werk springlevend blijft. De ontembare dromen, grootse illusies en charmante dwalingen van Don Quichot raken ons nog steeds. Want wie herkent niet het verlangen om een eigen ideaal achterna te gaan?
Sublieme liederen en meesterlijke pianowerken van onder anderen Ravel, Ibert, Mompou, De Falla en Debussy vormen de muzikale kern van deze voorstelling. Afgewisseld met korte monologen en dialogen ontstaat een doorlopend, filmisch geheel – een theatrale beleving die ontroert, prikkelt en betovert.
Klik hier voor data en info over tickets.
Luister hier alvast naar fragmenten uit dit nieuwe theaterconcert:
Eerste moderne held
We kennen allemaal Don Quichot, soms zonder het te weten. Als we een klap van de molenwiek hebben gekregen, zijn we niet goed bij ons verstand. Als we tegen windmolens vechten, voeren we een hopeloze strijd en een dulcinea is een geïdealiseerde, onbereikbare vrouw. Enkele spreekwoorden afkomstig uit de roman in twee delen van Cervantes over Don Quichot, een van de eerste geschreven romans in een moderne Europese taal.
Papieren helm
De hoofdpersoon is een herenboer die zijn verstand is kwijtgeraakt door het lezen van teveel ridderromans. Op een dag verlaat hij zijn huis om als dolende ridder onder de naam Don Quichot van La Mancha (zijn geboortestreek) op pad te gaan. Zijn oude boerenknol doopt hij om tot zijn strijdros Rocinant, hij zet een papieren helm op zijn hoofd en trekt een verroest harnas aan. Hij is ervan overtuigd al het onrecht uit de wereld te kunnen helpen en draagt al zijn heldendaden op aan zijn grote liefde en prinses, Dulcinea, die eigenlijk een eenvoudig boerenmeisje is dat hij nauwelijks kent.
Windmolens
Samen met zijn schildknaap, Sancho Panza – een analfabeet die niet dom is, houdt van veel en lekker eten en Don Quichot vooral volgt omdat hij gelooft in de grote beloning die zijn meester hem in het vooruitzicht stelt- beleeft hij het ene na het andere avontuur. Onderweg ziet hij windmolens aan voor reuzen, herbergen voor kastelen en een kudde schapen voor een leger. Sancho probeert Don Quichot telkens weer in de realiteit terug te brengen, maar Don Quichot gaat volledig op in zijn eigen verbeelding: de ideale, fictieve wereld van Don Quichot botst met de werkelijke, nuchtere wereld van Sancho.
Liefde
Tijdens hun reis ontmoeten ze veel verschillende personages. Daarnaast speelt de liefde vaak een grote rol. In de in die tijd populaire ridderromans kwam alleen hoofse liefde voor, Cervantes laat zien dat er veel meer is: van ideale vriendschap tot onmogelijke liefde, van versmade liefde tot overspel, van aanbidding tot lust.
Dwaas?
Het tweede deel van de roman is surrealistisch en heeft een zelf reflecterend karakter. Zo ontmoeten Don Quichot en Sancho meerdere personages die het eerste deel van de roman hebben gelezen en hen dus kennen. Deze personages zetten avonturen op touw voor hun eigen vermaak, zoals hun beider hemelvaart op een houten paard. De metafoor van “de wereld is een schouwtoneel” wordt hier letterlijk waar, waardoor de wereld vaak gekker lijkt dan Don Quichot zelf. Aan het eind van het verhaal krijgt Don Quichot zijn verstand terug. Als lezer kun je je afvragen of zijn eerdere dwaasheid niet waardevoller en menselijk was dan zijn hervonden verstand en nuchterheid.
De schrijver
De Spaanse Don Miguel de Cervantes schreef zijn tweedelige roman in 1605 en 1615. Zijn boek is niet alleen een allegorie, maar ook een parodie op de ridderroman, waarin overdreven emoties, absurde plotwendingen en ongeloofwaardige personages voorkwamen. Cervantes wilde een goed en vermakelijk boek schrijven! Dat is gelukt! Maar wat weten we eigenlijk over Cervantes zelf? Wie was hij? En hoe is hij erin geslaagd zo levendig alle gebeurtenissen in zijn boek te beschrijven?
Bewogen leven
Wij zijn in zíjn leven gedoken en hebben dat als uitgangspunt van ons theaterconcert genomen. Cervantes heeft een rijk leven geleid. Als kind trok hij met zijn ouders, broers en zussen rond door Spanje, waar zijn vader als chirurgijn de kost verdiende. Als jongvolwassene ging hij in dienst bij kardinaal Acquaviva in Rome en vervolgens diende hij in het leger van Don Juan van Oostenrijk. Hij werd gevangen genomen en kwam als slaaf in Algiers terecht, waar hij pas na jaren werd vrijgekocht. Eindelijk weer terug in zijn vaderland begon hij met schrijven en toneelspelen, wat hij het liefste deed.
Liefdesverhaal
Hij ontmoette een vrouw, Ana Franca de Rojas, op wie hij verliefd werd. Ze kregen een kind, maar ze konden nooit trouwen, omdat zij al getrouwd was. Wij hebben dit liefdesverhaal in onze voorstelling uitvergroot en verplaatsen ons in hun emoties en tijdgebonden (on)mogelijkheden. Om dit vorm te geven, hebben wij onze eigen verbeeldingskracht gebruikt en ingezet.
Dromen…
Via Miguel en Ana trekken we een lijn naar de geboorte van de dolende ridder Don Quichot en zijn onbereikbare liefde Dulcinea. Cervantes voert in zijn roman over Don Quichot verschillende personages op die eigenlijk zijn eigen levensverhaal vertellen. Deze personages drijven de spot met de waanideeën van Don Quichot. Cervantes haalt hiermee ook het genre van de ridderroman onderuit. Toch zijn wij ervan overtuigd dat ook hij, net als ieder mens, dromen had en het liefst als een ridder te paard zijn geliefde Ana (zíjn Dulcinea) had willen meenemen om samen met hem een leven op te bouwen en wie weet samen toneel te spelen! En wat waren Ana’s dromen?